آرامگاه جرجانی
زندگینامه میر سیدشریف جرجانی: علامه میرسید شریف جرجانی نامش علی بن محمدبن علی الحسینی متولد 740 شاگرد علامه رازی و از فضلا و حکما است که در زمان شاه شجاع با سعد بن تفتازانی مباحثاتی داشته و بر وی فائق آمده و در عهد تیمور گورگانی به سمرقند رفته و سپس به شیراز بازگشته و در سال 816 هجری قمری وفات یافته و در مدرسه ای بنام « دارالشفاء » که شاه شجاع ساخته بود و محل تدریس سید بوده مدفون شده ( اکنون در یکی از کوچه های فرعی خیابان بین الحرمین شیراز بقعه کوچک و مزاری مانند دارد که جنب آقالر موجود است.) در کتاب هزار مزار آمده: میرسید شریف علامه، دانشمند و کامل و عامل و محقق بود و مسافرت بسیار کرده بود و چندین کتاب تصنیف کرده و در مدارس تدریس علوم و تفهیم طالبان از خواص و عوام فرموده و گوئیا دریایی پر از جواهر ولؤلؤ بود که هر طالبی به او می رسید فیضی از او نصیبش می شد. علامه شهید شیخ مرتضی مطهری در کتابش در شرح حال حافظ می نویسد: علامه میرسید شریف جرجانی یکی از اساتید حافظ شیرازی در حکمت و فلسفه است می نویسد هر وقت یکی از شاگردانش در مجلس درس شعری می خوانده ایشان می فرمود به جای این لاطائلات (حرف های بیهوده) یک مطلب فلسفی بیان کنید، اما هرگاه حافظ وارد مجلس می شده خطاب به او می فرموده: جناب خواجه، اگر شعری یا الهام جدیدی برایتان شده برایمان بخوانید. شاگردان که به این مطلب اعتراض می کردند در جوابمی گفته: شعر خواجه همه از الهامات غیبی است و غیر از شعر دیگران است. بنابر آنچه که در مجلس المؤمنین و ریحانه الادب آمده، تولد میرسید شریف جرجانی در سنه 740 وفات او در سال 816 بوده که سن شریف او 76 سال بوده است. در همان مأخذ او را شاگرد قطب الدین رازی و استاد محقق و شیخ محمد ابن ابی جمهور احسائی که از فقهای امامیه و شاگردان میر سید شریف بوده اند به تشیع میر سید شریف تصریح کرده اند. میر سید شریف از سادات حسینی بوده و نسب شریفش با واسطه به امام سجاد (ع) می رسد.
